متعال همه چيز از امور مادى و معنوى او را اعطا فرمايد . رسول اكرم ( ص ) فرمود : چون خداوند متعال بنده اى را دوست بدارد ، محبت او را در دل بندگان بر گزيده و پاك و ملائكهء آسمان و ساكنين عرش خود القا مىفرمايد ، و همگى او را دوست مىدارند ، و محب حقيقى خداوند متعال اين چنين آدم است ، خوشا به حال او ، و براى روز قيامت رتبهء شفاعت او را عطا مىشود ، تا كسى را كه مىخواهد شفاعت نمايد . [ ( شرح ) ] حب الهى جذبهء ارتباطى است فيما بين بنده و پروردگار متعال كه چون اين جذبه روشنتر و قويتر گشت : علاقه و ارتباطهاى ديگر را از دل قطع كرده ، و نور الهى را در قلب وارد نموده ، و هر رقم تاريكيها و حجابهاى نفسانى را بر طرف مىكند . و حقيقت ارتباط : وابستگى است ، و چون اين وابستگى روحانى حقيقى محقق گشت : موجب نزول رحمت و فيض بوده ، و قلب آدمى به وسيلهء اين سيم ارتباط به مبدأ نور و قدرت ، پيوسته منور و روشن گشته ، و براى استفاضه و گرفتن معارف الهى و حقائق روحانى مستعد خواهد شد . و أما تحصيل حب پروردگار متعال : بايد متوجه شد كه محبت به طور مطلق از تصور و توجه آغاز مىشود ، و بعد در اثر توجه بيشتر و شدت تصور و تدبر و تحقيق ، مرحلهء تصديق پيش آيد ، و در اين مرحله كه تحقيق از خصوصيات و صفات و مزاياى موضوعى صورت مىگيرد ، بتدريج بر معرفت و شناسايى افزوده مىشود ، و هر چه مراتب شناسايى بيشتر و افزونتر گشت ، قهرا علاقه و محبت زيادتر خواهد شد . و ضمنا معلوم است كه تحقيق و بررسى در هر امرى ، خواه مادى و محسوس باشد و يا معنوى و روحانى ، ملازم با نزديك شدن و قرب و رفع فواصل و موانع و حجابهاست ، تا ارتباط كامل و بررسى دقيق و معرفت تمام حاصل گشته ، و ميدان ديد و شهود بىمانع شود . و چون در بارهء شهود جمال و جلال پروردگار متعال ، همه موانع و هر گونه حجابها از جانب خود ما به وجود مىآيد ، و در عين حال حجابهاى باطنى و معنوى و قلبى ( أفكار باطل و نادرست ، و اخلاق زشت و ناپسند ، و علاقه‌هاى مادى و دنيوى ) باشند ، پس شخصى كه در مسير محبت و تحصيل معرفت است ، مىبايد تمام جد و كوشش او در راه از بين بردن اين موانع و حجابهاى نفسانى صورت گرفته ، و در تمام حالات و اعمال و حركات و ساعات خود ، منتهاى هدف و مقصودش همين باشد و بس . تو خود حجاب خودى حافظ از ميان برخيز .